Liefde voor (goed) eten

goed eten: uit de moestuin

Er zijn een paar grote liefdes in mijn leven. Liefde voor de vrouw, met stip op één. Maar daarnaast ook heel veel liefde voor goed eten. Dat kreeg ik niet met de paplepel ingelepeld. Tot mijn 18e wisselde ik de broodjes van de school af met de Vlaamse keuken van mijn moeder. Aardappelen, vlees en groenten kwamen in die volgorde op mijn bord terecht. Elke woensdag was er spaghetti en elke zondag kip met puree. Eten was toen vooral iets praktisch, gewoon iets dat moest gebeuren. Net zoals de afwas nadien. Zelf waagde ik me enkel in de keuken om een toren pannenkoeken te bakken of een rijsttaartje de oven in te duwen. Niets bijzonders aan!

goed eten: uit de moestuin

Dat veranderde wanneer ik naar de universiteit ging. Het leven op kot was niet enkel studeren en optrekken met vriendinnen, maar ook zelf boodschappen doen en koken. De avonturier in me kwam naar boven en de Match op Gent-Zuid was mijn jungle. Overal rekken met producten en merken die ik niet kende. Mijn plastieken karretje kreeg het steeds zwaarder te verduren. Terwijl mijn moeder enkel peper en zout – en sporadisch wat nootmuskaat – over haar kookpotten strooide, sloeg ik een voorraadje kurkuma, chilipoeder en rash-el-hanout in. Aardappelen waren vervelend (die kregen veel te snel wortels) dus die werden ingewisseld voor pasta, rijst, couscous… Ik had geen kookboeken en het internet  puilde toen niet uit van de recepten. Ik gooide dingen samen in de hoop dat het lekker zou zijn. Heel af en toe viel dat serieus tegen en moest ik zelfs alles weggooien omdat het niet te eten was. Maar ik hield vol. Terwijl mijn onderbuur zich te goed deed aan potjes Ovarit, werd ik de expert van de eenpansgerechten-in-vijftien-minuten. Wie maar twee gasbekkens tot z’n beschikking heeft, moet een beetje creatief zijn!

In die periode ging ik steeds minder vlees eten. Ik weet niet meer goed waarom dat zo kwam. Ik was niet bezig met dierenwelzijn en er waren geen vegetariërs in mijn vriendenkring. Misschien had ik door de ontdekking van al die ‘nieuwe’ groenten gewoon minder behoefte aan vlees en mijn budget was toen ook erg beperkt.

Van kot naar appartement, van appartement naar huis: en de keukens werden steeds gerieflijker. Één kookboek werden er veertig.

Vandaag kook ik vooral eenvoudig, maar gevarieerd: gerechten met niet al te veel ingrediënten en bijna elke dag van de week een ander continent. Van een tajine tot een curry, asperges of een lasagne. Geen hipsterhypes in mijn keuken, maar ik ben wel een echte foodie (om toch even een hipsterterm in de mond nemen ;-)). Ik hou van koken en ik hou van uit eten gaan.  Het ontspant me en samen eten, vind ik super gezellig.

goed eten: buiten eten

goed eten: buiten eten

 

Toch heb ik ook een groot probleem met eten, meer bepaald met de voedingsindustrie. De manier waarop eten industrieel vervaardigd wordt – zo snel en zo goedkoop mogelijk – daar kan ik niet achter staan. Ga een reguliere supermarkt binnen en meer dan de helft van het eten dat er verkocht wordt, is waardeloos. We eten 3 à 6 keer per dag, er zijn tv-programma’s, tijdschriften en blogs over hoe je goed en gezond kan eten en toch zie ik er keer op keer karren gevuld met goedkope voeding met weinig voedingswaarde.  Dat heeft, denk ik, vooral met de prijs van gezonde voeding te maken. Het lijkt alsof mensen het belangrijker vinden om een dure smartphone te hebben of – alweer – een nieuw paar schoenen te kopen, dan te kiezen voor kwaliteit op hun bord. Ik geef toe dat ik zelf weinig heb met gadgets of luxeproducten, misschien dat het daardoor makkelijker is om elke dag te eten als een koningin :-).

goed eten: quiche met tomaat en geitenkaas

Op deze blog zal ik geen recepten posten, want dat lijkt me overbodig gezien de vele foodblogs.  Maar af en toe komt er wel een stukje online over eten en over hoe we dat hier, ten huize Altijd Zondag, aanpakken. (en nu ga ik wat eten, doei!).

Related Post

1 reactie

  1. mooie foto’s! <3 en JA voor echt eten!

Geef een reactie